Thursday, December 8, 2011

Ayawan na...

Sabi kasi stop ko na daw eh. Kaya ayun ginawa ko na. Eh ano na after that? ANo na ako at ano na gagawin ko? Yung ANOMIE nga pala hindi ko na gagawin kasi naman wala na ako gana sa lahat ng bagay. Gagawin ko na lang trabaho ko. Yung trabaho hindi naman yan ang pumapatay ng pangarap kasi sa simula pa man patay na ito. Ano na nga ba ako ngayon? Ah ewan...

Iisipin ko na lang na NAGPASA ako. That way masasabi ko sa sarili ko at sa iba (kung may pakialam ang iba) na nagawa kong magpasa ng script sa isang premyadong competition. Kasi alam ko in my heart of hearts walang ka kwenta kwenta ang mga pinag-gagagawa kong mga sulatin. Dito na lang tayo sa TUNAY. Doon sa totoong nagbibigay-dahilan sa akin para mabuhay pa-- ang aking source of income. My work.

Kasi wala namang saysay ang Ma-inlove o magkaroon ng PASSION sa isang bagay. Lalo ka l;ang lulubugin nito kapag the time comes na mawala (o maagaw ito sa iyo) Eh kung ganun din naman eh di mas mabuti pang huwag na nating hananpin at mas lalong wag na wag nating hangarin.

Mas malinis nga naman kung ganun. Masaya? Hindi. Matino? Oo. Kaya nga itinitigil ko na ang mga kahiubangan kong ito. Kasi wala namang mang MALLARE, este mangyayare.

So ano ER, siguro masaya ka na sa pagiging miserable mo? Sige, ipagpatuloy mo lang yan. Kita kits na lang sa finals!

Sunday, December 4, 2011

Anomie Project Update

Well, I can't actually call them ungrateful since wala naman ako justification para tulungan nila ako. Simula pa lang mag-isa na ako kaya dapat masanay na rin ako sa pinli kong landas na mag-solo at gawin ang mga bagay-bagay na mag-isa. Less than 4 more days na lang ang nalalabi para matapos ko ang sinusulat ko at nakalaan ang buong Monday na ito para lang mailatag ko ang buong script at consequently maipasa sa wakas sa FDCP ang aking entry.  Now who's glory is this? For all I know I'm writing crap and this crap may very well be my chance of redemption. As if anyone would care. I just want to send an entry Goddamnit! Kaya nga determined ako magtagumpay, sumali at pumalpak kesa maging drowing na naman at magsayang ng mga opprotunities na dumarating sa aking buhay. Biruin mo itinapon ko na nga ang pangarap kong sabog para sa menial stability at naging motto ko na nga ang "SINAING muna bago SINING."  Ang ikinalulungkot ko lang ngayon, kasi yata parang nakalimutan na ako ng mundo. SIgruo much better yun kasi malaya akong makakagawa. Kaya ko nman siguro gawin ito ALONE. Basta yun ang itinatak ko na sa isip ko. Pag hindi nanalo eh di mas ok, wala na masyado tatrabahuin. Pag wagi naman, siguro naman makakaya ko gawin ito lahat kasi MAY PERA ako. Madali lang humawak ng tao sa kapangyarihan ng pera. Believe me I know.

Sunday, July 10, 2011

Sex Joke 1: Tatlong Parusa

May isang adventurer na nag-ngangalang Edward ang nag-gala sa gubat dahil isa nga siyang adventurer kaya kinailangan niyang mag-adventure sa pamamagitan ng pointless na exploration sa mga adventure places. Sa kasamaang palad naligaw siya at na sa puso ng gubat.
Sa gitna ng gubat, sa di masabing dahilan may isang three-story mansion doon. At dahil madilim na pinili nyang katokin ang ito.
"Tao po! Tao po!" TOK TOK TOK
Bumukas ang pinto. May matandang kamukha ni Berting Labra ang sumagot,
"Anong kailangan mo?"
"Maaari po bang makitulog po, gutom na gutom at wala akong matuluyan sa forest." (lolz)
Tinignan siya mula ulo at paa at saka pinatuloy. Berting ang pangalan ng matanda. (Sabi ko kamukha lang kapangalan din pala) at sila ay nag-usap sandali.
Pumasok bigla ang isang magandang dalaga. (Ganito yun, kamukha siya ni Emmanuelle Chriqui at katawan ni Saicy. Sige pagpantasyahan mo na. Barely legal to, tsong)
Tinignan ni Berting si Edward at kita nyang halos maglawa at malaswa ang tingin nya dun sa dalaga.
"Yan ang aking anak na si Sheila. Sheila, ipaghanda mo kami ng makakain."
Pagkatapos nilang kumain nagligpit na ng kinainan si Sheila. May sinabi si Berting sa malibog na binata.
"Kung may balak ka mang ilugso ang puri nang aking anak ay malilintikan ka sa akin. May naghihintay na TATLONG PARUSA sa iyo."
"Wala po sa isip ko yun! Sapat na pinag-stay ninyo ako rito." (Pero tigas titi na talaga siya at that time.)
Sa first floor na kwarto natutulog si Don Berting, Ang anak nyang si Sheila ay sa 2nd floor naman at si Edward ay dun pinatulog sa third floor. Nahiga na si Edward at dun nag-maryang palad at pinagpantasyahan ang Emanuelle Chriqui look-alike na si Sheila. Biglang pumasok si Sheila at nakita ang kanyang eight incher na may precum pa. Dahil ngayon lang nakakita ng ibang lalaki maliban sa tatay niya gumana  ang raging hormones and one thing led to another.
Oo! Nagkantutan sila (Obvious ba?)
........oooohh....aaaahhhh.......... a-l-l-n-i-g-h-t-l-o-n-g.........

Kinaumagahan, nagising si Edward at naalimpungatan. Akala niya nakapatong pa rin sa kanya si Sheila nang sa gulat niya may nakapatong sa kanyang BATO!
Kinarga niya ang bato at may nakaukit dito na:
UNANG PARUSA: MALAKING BATO
"Sus ito lang ba yun? Parusa na ito?"
Kinarga niya ang bato, binuksan ang bintana at akmang itatapon ito. Pagkahagis niya dito may nakita siyang lubid na nakatali dito. Sinundan niya ng tingin at may nakaukit sa likod ng bato:
IKALAWANG PARUSA: KANANG ITLOG NAKATALI SA BATO
"Naku lagot mapipigtas to... kelangan ko sabayan, tutal bermuda grass naman babagsakan ko..."
Kaya ayun tumalon siya. Sa kasamaang palad may nakita siyang vandal dun sa may balcony:
IKATLONG PARUSA: KALIWANG ITLOG NAKATALI SA KAMA
THE END

Friday, July 8, 2011

Gashapon

Erotic story (a.k.a. Lemons) ito featuring a capsule toy... yung mga hinuhulugan mo ng barya. Hentai ang istoryang ito at kwento ng isang 17 year old na college student na naghulog ng barya sa isang toy dispenser at biglang nagkaroon sya ng finger puppet. Enchanted beings ang mga ito na sobrang horny. Basta pakaabangan na lang ang istorya!

Monday, April 25, 2011

Exception to the Rule

Certain Religious Groups have gradually turned "pro" on the RH Bill Issue and it seems that foolhardiness for change and progress is at an imminent dissipation. The CBCP needs to grow up. and let the true followers be wary of the signs of the times. If they are indeed true to their Catholic faith no amount of moral-defying (but legal in all sense) can deter being a good Christian. However this only implicates how flimsy the foundation of Roman Catholicism. Again, I am not against this foundation. I belong and a staunch defender with no ifs and buts. However, if this moral corruption continues we are bound to look up poor in the eyes of other Christian nations where despite all the evil surrounding them they did not succumb to it.

Tuesday, April 19, 2011

Blog Agenda

Heto ang mga susunod na details ng revised blogwriting experienceko.

Writing Problems- every 16th day of the month. Tungkol ito sa mga ponderings about writing.

Lethargy of the Word-Every Sunday. Ito ay isang cynical reflection about sa Gospel Reading na meron namang pulp and realistic meaning.

Interest=PRT- Every 2nd Wednesday of the month. Ito ayessays and editorials about topics very dear for me, like computer games, anime', wrestling, or even experiences.

Erotic Story HLS (working title)- every heck, I dunno kung kelan ko lang gusto. Mga fictional erotic stories... kasi di pa ako maka-penetrate sa pinoyliterotica at the moment.

Friday, March 4, 2011

My PBB Season 4 Audition Experience

March 4, 2011... around 8:00AM sa Planetarium Parking ng MOA. Ang haba agad ng pila. Naubos ang baon kong 2 pieces spam sandwich ng bandang 1pm lang. Nasa pila pa rin ang bagal ng usad. katapat ng malaking tarpng SM Bowling Championships tapos kapiraso lang ang inusog... hanggang dumaan ang oras, alas 3 malayo pa rin ang agwat namin sa tent. haizt... nauubos ang pera ko sa mineral water na bente pesos at isang 45 pesos na TJ Hotdog. yung coke in can 30 times 2 bale 60 pesos. Nambuburaot na nga lang ako ng biskwit at popcorn, candy, yosi (lights) at kung anu ano pa gaya ng lotion, pulbos at minsan pati dyaryo maibsan man ang pagod at pagkabagot. Dami kasi sumisingit at nagtutulakan, mga umaalis sa pila tapos pagbalik lima na sila. pero kahit ganun, in pursuit of happiness ikanga magtyatyaga ka tallaga. 6 o'clock na at nasa gilid na ako ng tent.Konti na lang makukuha ko na ang sticker at yung release. eh sadyang magulo pa rin. kaya hiniwalay na ang queue-in at sa bawat linya, tig-20 ang bigyan ng sticker at papasukin. Number 06546. tapos dun pa lang ako nakipagkaibigan nung papasok na sa loob. Si April, Princess, Set, Haggi,Margie at Din. Ayun dito ko na lang putulin ang kwento.... Gusto ko pa sana magkwento kaya lang ibabaon ko na lang sa gunita ang lahat. Kasi alam ko naman naging masaya at memorable ang experience na ito hindi basta basta makakalimutan. Detalye oo, pero yung tsura nang lahat ng mishaps... hindi. Kaya lang naman naisulat ito para wag malimutan. Ikanga, Dont trust your rusty memories!